EN

Hryniewicka Anna

Stanowisko: starszy wykładowca

Jednostka: Instytut Psychologii Stosowanej, Zakład Psychologii Klinicznej Dzieci i Młodzieży

Kontakt: (kliknij)

 

Kariera naukowa

Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii uzyskany w 1979 r. na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Zainteresowania naukowe

Aktywność twórcza osób niepełnosprawnych, jej znaczenie w procesie radzenia sobie z własną niepełnosprawnością, psychologiczna analiza twórczych osiągnięć osób niepełnosprawnych ruchowo, twórczość jako ich droga rozwoju i szansa życiowa, formy uczestnictwa ludzi niepełnosprawnych w kulturze, proces adaptacji do niepełnosprawności w okresie adolescencji, kształtowanie twórczej postawy człowieka, radzenia sobie ze stresem zawodowym, badanie dziedzictwa kulturowego, natura ludzka w kontekście ekologii, kształtowanie przestrzeni ludzkiej egzystencji, związki miedzy psychologią a sztuką, historia psychologii

Najważniejsze publikacje

  1. Hryniewicka A. (1988). Habitat – pytania czy odpowiedzi. Design - Wiadomości Instytutu Wzornictwa Przemysłowego,  1,  s. 20-25.
  2. Hryniewicka A. (1989). Psychologiczne aspekty zabaw dziecięcych. W: J. Bukowski (red.), Dla kogo zabawka. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, s. 9-19
  3. Hryniewicka A. (1989). Umelecka cinnost na spolocenskom pazadi Uvahy o tvorbe Jacka Bukowskeho. (Przestrzeń społeczna jako podmiot działań artystycznych). Bulletin Estetickej Vychowy II. Wydawnictwo Uniwersytetu w Bratysławie. (Materiały z Zakresu Wychowania Estetycznego), s. 47-54.
  4. Hryniewicka A. (1990). Rozumienie symbolicznej warstwy dzieła sztuki. Plastyka w Szkole, 2-3,  s. 75-78.
  5. Hryniewicka A. (1991). Psychologiczna ocena wzajemnych relacji sztuki i religii. Plastyka i Wychowanie,  5, s. 274-282.
  6. Hryniewicka A. (1991). Znaczenie sportu i sztuki w kształtowaniu osobowości człowieka. Wychowanie Fizyczne i Sport,  3,  s. 53-63.
  7. Hryniewicka A. (1992). Naturalna przestrzeń sztuki. Plastyka i Wychowanie, 3, s. 4-12.
  8. Hryniewicka A. (1992). Problem diagnozy stanu psychicznego człowieka przewlekle chorego. Szkoła Specjalna, 5, s. 225-234.
  9. Hryniewicka A. (1993). Upadły anioł i jego rola w historii świata. Plastyka i Wychowanie, 1,  s. 32-40.
  10. Hryniewicka A. (1995). Psychologiczne podstawy profilaktyki i leczenia chorób rozwijających się w wyniku zmniejszenia odporności organizmu. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 3-4, s. 202-214.
  11. Hryniewicka A. (1996). Psychologiczne podstawy leczenia i profilaktyki. Magazyn Medyczny, 1, s. 26-28.
  12. Hryniewicka A. (1996). Czynny udział rodziców usprawnianiu dziecka niepełnosprawnego. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 1-3, s. 87-95.
  13. Hryniewicka A. (1996). O kształtowaniu twórczej postawy człowieka. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 3-4, s. 66-71.
  14. Hryniewicka A. (1996). Rola rodziców w procesie rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. W: J. Rola, E. Pisula (red.), Dziecko z upośledzeniem umysłowym w rodzinie. Warszawa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej, s. 49-53,
  15. Hryniewicka A. (1997). Psychologiczne, społeczne i fizjologiczne konsekwencje niepełnosprawności. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 1-2, s. 93-106.
  16. Hryniewicka A. (1997). Próba oceny efektywności radzenia sobie ze stresem u niepełnosprawnych twórców. W: J. Rola (red.). Twórcza obecność niepełnosprawnych. Warszawa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej,  s.25-28
  17. Hryniewicka A. (1998). Odchylenia w stanie zdrowia jako problem „tabu”. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 1-2, s. 85-90.
  18. Hryniewicka A. (1999). Twórczość jako droga rozwoju i szansa życiowa osób niepełnosprawnych. W: R. Borowski, K. J. Zabłocki (red.). Człowiek niepełnosprawny we współczesnym świecie. Warszawa: Wydawnictwo Alfa, s. 122-128.
  19. Hryniewicka A. (1999). Rola aktywności twórczej w procesie radzenia sobie z własną niepełnosprawnością. W: K. J. Zabłocki (red.). Dziecko niepełnosprawne, jego rodzina i edukacja. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak, s. 214-226.
  20. Hryniewicka A. (1999). Dlaczego  niepełnosprawność jest  problemem „tabu”. W: E. Stanisławiak (red.). Szkice z psychologii społecznej (wydanie. II, poszerzone).  Warszawa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej TWP, s. 231-241.
  21. Hryniewicka A. (2000). Rola sztuki w przełamywaniu tabu związanego z niepełnosprawnością. Roczniki Pedagogiki Specjalnej. Warszawa : Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, T.11, s. 22-28.
  22. Hryniewicka A. (2000). Psychospołeczny kontekst uprawiania sztuki przez osoby niepełnosprawne. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 3-4, s. 70-76.
  23. Hryniewicka A. (2000). Integracyjna funkcja sztuki. W: G. Walczak (red.). Integracja – zmierzch szkolnictwa specjalnego? Warszawa: Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Pedagogiki Specjalnej, s. 144-156.
  24. Hryniewicka A. (2000). O naturze ludzkiej w kontekście ekologii.  W:  B. Bartnicka, B. Falińska, A. Kowalska, H. Sędziak (red.). Polszczyzna Mazowsza i Podlasie. Badanie dziedzictwa kulturowego. Łomża: Wydawnictwo Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów. (Publikacja dofinansowana przez Komitet Badań Naukowych w Warszawie), s. 117-126.
  25. Hryniewicka A. (2002). Proces przystosowania się do krytycznych wydarzeń życiowych. Medycyna, Dydaktyka i Wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiej Akademii Medycznej, 3-4, s. 59–70.
  26. Hryniewicka A. (2003). Wpływ uprawiania sztuki na poprawę jakości życia osób niepełnosprawnych W: E. Jutrzyna (red.). Sztuka w życiu  i edukacji osób niepełnosprawnych. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, s. 75-84.
  27. Hryniewicka A. (2005). Rola aktywności twórczej w adaptacji do starości.  Człowiek – Niepełnosprawność - Społeczeństwo. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej,  s. 73-86.
  28. Hryniewicka A. (2005). Problem niepełnosprawności w okresie adolescencji . W: B. Szczupał (red.). Młodzież niepełnosprawna – szanse i zagrożenia w aktualnej rzeczywistości społecznej. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akapit, s. 9-18.
  29. Hryniewicka A. (2006). Problematyka oceny efektywności radzenia sobie w sytuacji stresowej. Edukacja. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Badań Edukacyjnych, s. 40-48.
  30. Hryniewicka A. (2007). O nowej tendencji w ujmowaniu problematyki niepełnosprawności i rehabilitacji. Człowiek – Niepełnosprawność - Społeczeństwo. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, 5, s. 35-57.
  31. Czabała J. C., Danielewicz D., Hryniewicka A., Rola J., Zasepa E. (2008). Promocja zdrowia psychicznego jako działania zapobiegające samobójstwom. Suicydologia. Warszawa: Polskie Towarzystwo Suicydologiczne, T. IV, s.  1-8.
  32. Hryniewicka A. (2010). Zagrożenie samobójstwem w okresie starości. Człowiek – Niepełnosprawność – Społeczeństwo. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, 2, s. 17-29.
  33. Hryniewicka A. (2012). Historia APS z perspektywy  pracownika Instytutu Psychologii Stosowanej. W: H. Markiewicz, K. Poznański, J. Kulbak (red.). Sami Tworzyliśmy tę historię. Księga pamiątkowa z okazji 90 rocznicy powstania Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie (1922-2012). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, s. 199-215.
  34. Hryniewicka A. (2013). Dwudziestowieczne wzorce pedagogiczne – Maria Grzegorzewska i Janina Doroszewska. W: B. Falińska (red.). Dialog pokoleń. Warmia i Mazury – powiat Olecko. Olecko: Towarzystwo Kultury Języka, s. 25-65.
  35. Hryniewicka A. (2014). Wkład Marii Grzegorzewskiej w rozwój pedagogiki specjalnej. „O tym, na czym polega geniusz dobroci”. Część I. Edukacja i aktywność zawodowa M. Grzegorzewskiej na obczyźnie; Część II i III. Działalność organizacyjna i dydaktyczna w Polsce; Część IV. Działalność naukowa i publicystyczna. Szkoła Specjalna, Część V. Obraz Marii Grzegorzewskiej w oczach współczesnych.  Szkoła Specjalna, 1, s. 68-72; 2, s.151-156; 3, s. 227–235; 4, s. 302-311; 5. s. 379-389.
  36. Hryniewicka A. (2014). Maria Grzegorzewska – psychologia wobec niepełnosprawności. W: S. Volkmann-Rau, H. E. Luck (red.). Najwybitniejsze kobiety w psychologii XX wieku. Gdańsk: GWP, s. 341-362.
  37. Hryniewicka A. (2014). Czasopismo „Szkoła Specjalna” - powstanie – działalność – perspektywy. Człowiek – Niepełnosprawność – Społeczeństwo, 4, s. 127-142.
  38. Hryniewicka A. (2015). Dziewięćdziesięciolecie czasopisma „Szkoła Specjalna”. Część I i II. Szkoła Specjalna, 1, s. 5-15; 2, s. 85-100.
  39. Hryniewicka A. (2015). Szkolnictwo wyższe w latach II wojny światowej ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej w Warszawie i jego pracowników. Część I, II i III. Człowiek – Niepełnosprawność – Społeczeństwo. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalne, 2, s. 25-39; nr 3,  s. 33–51;  4, s. 17-32.
  40. Hryniewicka A. (2015). Przemiany tożsamości kulturowej mieszkańców wsi. W: Wierzbicka-Piotrowska E. Dialog pokoleń. Warszawa: Towarzystwo Kultury Języka oraz Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, s. 243-252.

Projekty badawcze

Rola aktywności twórczej w procesie radzenia sobie z własną niepełnosprawnością.

Efektywność radzenia sobie ze stresem przez niepełnosprawnych twórców.

Uwarunkowania  procesu  radzenia sobie ze stresem wynikającym z nabytej dysfunkcji narządu ruchu.

Uprawianie twórczości artystycznej, a proces radzenia sobie ze stresem u osób niepełnosprawne ruchowo  w okresie starości.

Współudział w interdyscyplinarnych badaniach-kulturoznawczych poświęconych dziedzictwu kulturowemu Podlasia i Suwalszczyzny, zorganizowanych przez Zarząd Główny Towarzystwo Kultury Języka Polskiego oraz Wydział Polonistyki UW.

Aktualnie pracuję nad opracowaniem monografii zatytułowanej: „Maria Grzegorzewska w historii polskiej nauki – w 50. rocznicę śmierci”.

Pełnione ważne funkcje

Członek Rady Redakcyjnej publikacji pt: Dialog pokoleń, wydanej 2015 pod redakcją prof. B. Falińskiej, przez Towarzystwo Kultury Języka oraz Wyższą Szkołę Menadżerską w Białymstoku, recenzent dla „Psychologii Wychowawczej” za 2016 rok, opiekun praktyk dla studentów IV psychologii, o specjalności psychologia kliniczna, uczelniany koordynator kilku programów nauczania z zakresu psychologii klinicznej i psychopatologii rozwoju

Hobby i zainteresowania pozanaukowe

Sztuka, literatura faktu, film

 

 

 

dr Anna Hryniewicka
18-10-2018

Zakładanie konta ORCID. Jak otrzymać swój unikalny numer?

ORCID to unikalny numer identyfikacyjny naukowca, który pomaga likwidować problem identyfikacji autorów działających na tym samym polu badawczym w przypadku bardzo popularnych nazwisk, precyzować tożs…
20-09-2018

Wykład otwarty - profesor wizytująca z Università di Torino

Zapraszamy na wykład otwarty profesor wizytującej Dr Maddaleny Cannito z Universita di Torino, 8 listopada, Sala Senatu APS
17-10-2018

Studia podyplomowe z Terapii Pedagogicznej z edukacją daltońską i elementami systemu M. Montessori

Zapraszamy na studia podyplomowe z Terapii Pedagogicznej z edukacją daltońską i elementami systemu M. Montessori. Studia dają kwalifikacje do prowadzenia zajęć specjalistycznych z zakresu terapii peda…